اعدام جوانان کرد و فارس ، مارا تمی ترساند، خشم ما را صد چندان می کند!

10 05 2010

اعدام جوانان کرد و فارس ، مارا تمی ترساند، خشم ما را صد چندان می کند!
می مَکران ـ پنج تن از فرزندان رشید مردم در روز یک شنبه ۱۹ اردیبهشت در پایان هفته معلم به چوبه های دار آویخته شدند. حضور فرزاد کمانگر معلم نجیب کرد در میان اعدام شده گان، در آخرین روز اعتصاب یک هفته ای معلمان، نشاندهنده انتخاب سیاسی دستگاه حکومتی است. حضور چهار کرد که یکی از آن ها، شیرین علم هولی، یک زن مبارز بود، نیز انتخابی آگاهانه بود. و حضور مهدی اسلامیان متهم به وابستگی به جریانات سرنگونی طلب هم انتخابی روشن بود.

دولت اسلامی با این اعدام ها خواسته است هم به زنان، هم به ملیت های تحت ستم و هم به سرنگونی طلبان پیام دهد که حضور آن ها را در جنبش مردمی تحمل نخواهد کرد. ما به عنوان فرزندان بلوچستان، خشونت دولت اسلامی را با پوست و گوشت خود لمس کرده و می کنیم و از این رو می دانیم که بر سر خلق کرد هم چه می آورند و چگونه جگرگوشه گانشان را به چوبه های دار می آویزند. دولت اسلامی با کاشتن بذر نفرت و خشم و کینه، دارد تیشه به ریشه ی همبستگی ملیت های کشور می زند. این دولت خشن و بیرحم بر این تصور ابلهانه هست که با تشدید سرکوب خشن در کردستان، بلوچستان، آذربایجان و دیگر مناطق ملی، مانع از آن خواهد شد تا ملیت های تحت ستم به جنبش سراسریی ضد استبدادی دینی بپیوندند. اما همه می دانند که پیوندهای ملیت های تشکیل دهنده ایران، پایدارتر از آن است که با جنایت ها و سیاست های تفرقه اندازانه دولت حاکم، این پیوندها سست شوند. هر روز که می گذرد، همبستگی مبارزاتی مردم سراسر کشور گسترده تر می شود. حتی این همبستگی، همراهی خواهران و برادرانمان در آن سوی مرزها را هم به ارمغان خواهد آورد. تحصن گسترده و شب یادبود شهیدان ۱۹ اردیبهشت در سلیمانیه کردستان عراق، نشانه ی بارزی از این همراهی و همدلی است. دولت خشن اسلامی با اعدام های جنایت کارانه اش نه تنها مردم ایران را علیه خود خواهد شوراند، بلکه خود را در میان همسایگان و مردم منطقه و جهان رسواتر خواهد ساخت.

دولت اسلامی فکر می کند با اعدام جوانان، مردم را خواهد ترساند. اما روحیه مبارزه جویانه ی خانواده های شهیدان و حمایت مردمی از آن ها در شهرهای سنندج، کامیاران، کرمانشاه، و دیگر شهرهای کردستان و در دانشگاه های تهران، نشان داد که مردم نه تنها نمی ترسند بلکه با خشم و نفرت بیشتری به راه مبارزه با این استبداد لجام گسیخته گام برخواهند داشت. مانورهای مزدوران سپاه در شهرهای کردستان و به رخ کشیدن ابزار و ادوات رزمی شان، بیش از آن که نشانه ی قدرتشان باشد، نشانه ی ترس و ضعف شان هست.

ما به عنوان فرزندان مردم رنجیدۀ بلوچستان، که بسیاری از جوانانش در زندان های اسلامی اسیر هستند، و خطر اعدام آن ها را نیز تهدید می کند، هم دردی و همدلی خود را با خانواده های شهدای جنبش، فرزاد كمانگر، علي حيدريان، فرهاد وكيلي، شيرين علم هولي و مهدي اسلاميان اعلام داشته و خود را در غم و اندوه جانکاه آن ها شریک می دانیم. و به آن ها اطمینان می دهیم که خون این عزیزان که جوانه های آزادی و همبستگی را آبیاری می کنند به هدر نخواهد رفت. این خون ها در رگ های ما و دیگران به غلیان در خواهند آمد و به انرژی بیکران مبارزاتی تبدیل خواهد شد و شعله های خشم و نفرت، بر پیکر این استبداد وحشی و پوسیده زبانه خواهد کشید.
هیئت مسؤلین وبلاگ مَی مَکران
۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ـ ۱۰ ماه مه ۲۰۱۰

Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: